هر چند تفكر خلاق در طول اعصار كليد تمام پيشرفت‌هاي بشري بوده است، اما در عصر امروز، امري حياتي است كه با تمام ابعاد زندگي فردي و اجتماعي آدمي گره خورده است.

طبيعي است آموزش و پرورش محافظه‌كاري كه نمي‌تواند خود را از قيد سنت‌هاي ديرين تدريس و يادگيري جدا كرده و با تأكيد و تحكيم قواعد معين و ثابت افرادي مطيع و دنباله‌رو را پرورش مي‌دهد و با قطعيت ‌انگاري راه را بر ايده پردازي و توليد انديشه مي‌بندد نه تنها خلاقيت و تفكر محوري دغدغه‌اش نیست بلكه مانع و سدي در برابر ظهور و گسترش اين موهبت الهي در انسان‌ها مي‌شود.

متأسفانه آموزش و پرورش ما نيز مصداق بارز اين موضوع است. آموزش و پرورش امروزه به سان ديوار فرسوده‌اي است كه متوليان از فروپاشي آن هراس دارند لذا تلاش مي‌كنند با تمهيدات زياد از قبيل تعمير جزئی بخش‌هايي از آن را سرپا نگه‌دارند غافل از آنكه این‌گونه اصلاحات و تعميرات مانند وصله‌اي نامناسب و نامتناسب با اين دیوار است كه گاهي نتايج معكوسي به بار مي‌آورد؛ گاهي نيز با برنامه‌هايي مانند زنگ تفكر يا خلاقيت تلاش مي‌كنند رنگ كمرنگي از خلاقيت بر اين ديوار كهنه بزنند كه هرگز نمي‌تواند كمك مؤثري براي استقرار يك نظام پويا و خلاق باشد. آنچه نظام آموزش ما نياز دارد محور قرار دادن تفكر و تفكر خلاق در برنامه درسي و ديدن اين موضوع كليدي به عنوان هدف اصلي نظام آموزشي مانند ساير نظام‌هاي آموزشي پيشرفته است.

----------------------------------------------

مطلب بالا بخش کوتاهی از کتاب خلاقیت آموزشی نوشته دکتر افضل السادات حسینی که به مقایسه نظام های آموزشی سه کشور استرالیا، ژاپن و ایران پرداخته است. 

کتاب حاضر نتیجه تحقیقات و پژوهش های نگارنده در خصصوص موضوع مذکور است.

کتاب خلاقیت آموزشی به همت انتشارات جهاد دانشگاهی به چاپ رسیده است و راهگشای دانشجویان، معلمان و تمامی دغدغه مندان حوزه تعلیم و تربیت و خلاقیت است.